sinice

Sinice (Cyjanobakterie)

Choć często nazywane glonami, w rzeczywistości są fotosyntetyzującymi bakteriami. To jeden z najmniej pożądanych gości w akwarium, ponieważ potrafią błyskawicznie opanować cały zbiornik, tworząc nieprzepuszczalne dla światła i gazów powłoki.

Kluczowe cechy:

• Wygląd: Przyjmują postać galaretowatych, śliskich płatów o barwie od intensywnie szmaragdowej, przez niebiesko-zieloną, aż po niemal czarną. Często pokrywają podłoże, rośliny i dekoracje. Ich znakiem rozpoznawczym jest charakterystyczny, stęchły i mdły zapach, wyczuwalny po wyjęciu ich z wody.

• Przyczyny występowania: Najczęściej pojawiają się przy niskim poziomie azotanów (NO3) przy jednoczesnym wysokim poziomie fosforanów (PO4) (brak zachowania stosunku Redfielda). Inne czynniki to brak cyrkulacji wody ("martwe strefy"), brudne podłoże oraz nagłe skoki parametrów.

• Zagrożenia: Sinice mogą produkować toksyny szkodliwe dla ryb i bezkręgowców. Dodatkowo, szczelnie odcinają liście roślin od światła i składników odżywczych, co prowadzi do ich szybkiego gnicia.

• Zwalczanie:

  • Metoda zaciemnienia: Całkowite zasłonięcie akwarium na 4–5 dni (bez światła i karmienia ryb) przy bardzo silnym napowietrzaniu.

  • Korekta nawożenia: Podniesienie poziomu azotanów (NO3) pomaga zahamować ich rozwój.

  • Woda utleniona: Punktowe podawanie wody utlenionej strzykawką (maks. 15–20 ml na 100 l wody dziennie).

  • Antybiotykoterapia: W ostateczności stosuje się preparaty zawierające erytromycynę, jednak zabija to również pożyteczne bakterie w filtrze.

• Naturalni wrogowie: Praktycznie brak. Ze względu na toksyczność i smak, większość ryb i ślimaków ich nie tyka. Wyjątkiem są niektóre gatunki ślimaków (np. Clithon), ale nie rozwiążą one problemu przy dużej pladze.

Poziom trudności usunięcia: Wysoki. Sinice są bardzo uparte i często powracają, jeśli nie skoryguje się stosunku azotu do fosforu w wodzie.